สร้างแบรนด์ร้านอาหารอย่างไร ให้แข่งขันกับรายใหญ่และเติบโตอย่างยั่งยืน
ในตลาดพิซซ่าที่มีทั้งแบรนด์รายใหญ่และร้านอาหารอิตาเลียนระดับพรีเมียม การสร้างแบรนด์ใหม่เพื่อเข้าไปแข่งขันอาจดูเป็นเรื่องยาก เพราะผู้บริโภคมักมีตัวเลือกที่คุ้นเคยอยู่แล้ว แต่สำหรับผู้ประกอบการที่มองเห็นช่องว่างระหว่างตลาดทั้งสองกลุ่ม การแข่งขันที่สูงก็สามารถกลายเป็นโอกาสในการนำเสนอสินค้าในรูปแบบที่แตกต่างออกไปได้เช่นกัน
นี่คือจุดเริ่มต้นของ บริษัท โรนิน เอฟแอนด์บี จำกัด ผู้ดำเนินธุรกิจร้านพิซซ่าภายใต้แบรนด์ Ronin Pizza ที่เลือกวางตำแหน่งธุรกิจระหว่างพิซซ่าตลาดแมสกับร้านอาหารระดับพรีเมียม โดยมุ่งนำเสนอพิซซ่าที่ใช้วัตถุดิบคุณภาพดี ในราคาที่ผู้บริโภคเข้าถึงได้ พร้อมพัฒนารูปแบบธุรกิจจากร้านที่เน้นเดลิเวอรี สู่การขยายกิจการจนมี 12 สาขา โดยให้ความสำคัญกับการเปิดสาขาที่รองรับการนั่งรับประทานภายในร้านมากขึ้น
เบื้องหลังการเติบโตครั้งนี้คือการทำงานร่วมกันของผู้ร่วมก่อตั้งสองท่านที่มีความเชี่ยวชาญต่างกัน โดย คุณอรรถพันธ์ ภู่งาม หรือ คุณท็อป นำประสบการณ์จากการเป็นเชฟโรงแรมมาดูแลด้านผลิตภัณฑ์และการดำเนินงาน ขณะที่ คุณวรงค์ วงศ์สินอุดม หรือ คุณเบส มีบทบาทในการมองหาโอกาสทางตลาดและวางแนวทางบริหารธุรกิจ
สิ่งที่น่าสนใจของเคสนี้คือวิธีที่ทีมผู้ก่อตั้งค่อย ๆ เปลี่ยนแนวคิดทางธุรกิจให้เกิดขึ้นจริง ตั้งแต่การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากความต้องการของลูกค้า การบริหารต้นทุนโดยไม่ลดทอนคุณภาพ ไปจนถึงการวางระบบการทำงานและพัฒนาบุคลากรเพื่อรองรับการขยายสาขา สะท้อนให้เห็นว่า การสร้างธุรกิจร้านอาหารให้เติบโตในระยะยาว ต้องมีความสามารถในการบริหารจัดการที่เติบโตไปพร้อมกับธุรกิจด้วย
มองเห็นช่องว่างในตลาดพิซซ่า ท่ามกลางการแข่งขันจากแบรนด์ใหญ่
การตัดสินใจเข้าสู่ตลาดพิซซ่าของ Ronin Pizza เริ่มจากมุมมองของคุณเบสที่มีประสบการณ์ด้านธุรกิจและการเงิน โดยประเมินว่า แม้ตลาดนี้จะมีผู้เล่นรายใหญ่ครองส่วนแบ่งอยู่แล้ว แต่หากสามารถเจาะกลุ่มลูกค้าที่ต้องการพิซซ่าคุณภาพดีในราคาที่เหมาะสมได้ ก็ไม่จำเป็นต้องแย่งส่วนแบ่งตลาดจำนวนมากเพื่อให้ธุรกิจมีโอกาสเติบโต
ที่สำคัญ ทีมผู้ก่อตั้งไม่ได้เลือกพิซซ่าเพียงเพราะมองเห็นโอกาสทางการตลาดเท่านั้น แต่ยังพิจารณาถึงความต้องการของผู้บริโภคในระยะยาวด้วย เนื่องจากพิซซ่าเป็นอาหารที่คนไทยรู้จักและรับประทานกันมาหลายสิบปี จึงมีความแตกต่างจากสินค้าที่ได้รับความนิยมตามกระแสเพียงช่วงเวลาหนึ่ง
คุณท็อปอธิบายว่า แนวคิดในการสร้าง Ronin Pizza ได้แรงบันดาลใจส่วนหนึ่งมาจากร้านอาหารที่เปิดดำเนินกิจการมาอย่างยาวนาน ไม่ว่าจะเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวหรือร้านข้าวแกงที่ลูกค้าหลายรุ่นยังคงกลับไปรับประทาน เพราะเป้าหมายของทีมคือการสร้างธุรกิจที่มีลูกค้ากลับมาใช้บริการได้อย่างต่อเนื่อง
“เราอยากสร้างร้านอาหารที่ดำเนินกิจการได้ในระยะยาว มากกว่าการเปิดร้านตามกระแสความนิยมเพียงชั่วคราว” คุณท็อปกล่าว
แนวคิดทางธุรกิจที่ชัดเจนเป็นเพียงจุดเริ่มต้น ความท้าทายต่อมาคือการพัฒนาพิซซ่าให้ตอบโจทย์ผู้บริโภค โดยคุณท็อปต้องเริ่มเรียนรู้และทดลองสูตรใหม่ตั้งแต่ต้น แม้จะมีประสบการณ์เป็นเชฟมาก่อนก็ตาม
6 เดือนของการพัฒนาสูตร
โจทย์แรกของคุณท็อปคือการพัฒนาพิซซ่าที่สามารถแข่งขันในตลาดได้จริง โดยใช้เวลาประมาณ 6 เดือนทดลองสูตรอาหารก่อนเปิดร้าน เพื่อหาจุดเด่นของผลิตภัณฑ์และทดสอบว่าสามารถนำไปจำหน่ายภายใต้รูปแบบธุรกิจที่วางไว้ได้หรือไม่
หนึ่งในองค์ประกอบที่ทีมใช้เวลาพัฒนาเป็นพิเศษคือ แป้งพิซซ่า เพราะต้องการสร้างความแตกต่างจากสินค้าที่มีอยู่ในตลาด คุณท็อปจึงใช้เวลาทดลองปรับสูตรแป้ง โดยให้ความสำคัญกับเนื้อสัมผัสและประสบการณ์หลังรับประทาน เพื่อให้ได้พิซซ่าที่ลูกค้ารู้สึกว่ารับประทานแล้วสบายท้อง ซึ่งเป็นหนึ่งในคุณลักษณะที่ทีมตั้งใจพัฒนาขึ้น
นอกจากตัวแป้งแล้ว แบรนด์ยังเปิดโอกาสให้ลูกค้าเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนาหน้าพิซซ่าด้วย ตัวอย่างหนึ่งคือพิซซ่าหน้าทรัฟเฟิลที่มีการทดลองเพิ่มแฮมตามคำแนะนำของลูกค้า แม้ในมุมของเชฟ คุณท็อปจะไม่ได้มองว่าส่วนผสมดังกล่าวเข้ากันได้ตั้งแต่แรก แต่เมื่อนำมาทดลองและให้ลูกค้ารับประทานกลับได้รับการตอบรับที่ดี จึงนำไปสู่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ในเวลาต่อมา
“เราให้ความสำคัญกับความต้องการของลูกค้าเป็นหลัก และนำมาเป็นแนวทางในการพัฒนาผลิตภัณฑ์” คุณท็อปอธิบาย
วิธีคิดดังกล่าวสะท้อนแนวทางการพัฒนาผลิตภัณฑ์โดยยึดลูกค้าเป็นศูนย์กลาง (Customer-Centric Product Development) เพราะแทนที่จะตัดสินคุณภาพของอาหารจากมุมมองของเชฟเพียงฝ่ายเดียว Ronin Pizza เลือกนำความคิดเห็นและประสบการณ์ของผู้บริโภคมาใช้ประกอบการปรับปรุงสินค้า เพื่อให้ได้สินค้าที่ตรงกับความต้องการของลูกค้ามากขึ้น
การพัฒนาพิซซ่าของ Ronin Pizza ไม่ได้ให้ความสำคัญเฉพาะรสชาติเท่านั้น แต่ยังคำนึงถึงคุณภาพอาหารระหว่างการขนส่ง เนื่องจากธุรกิจเริ่มต้นด้วยการขายผ่านช่องทางเดลิเวอรีเป็นหลัก คุณท็อปจึงตั้งโจทย์ให้พิซซ่ายังคงคุณภาพในระดับที่ลูกค้ายอมรับได้ แม้ใช้เวลาจัดส่งประมาณ 30 นาทีถึง 1 ชั่วโมง
จากจุดเริ่มต้นที่เน้นเดลิเวอรี Ronin Pizza ได้ขยายรูปแบบการให้บริการสู่หน้าร้านมากขึ้น ยอดขายจากหน้าร้านมีสัดส่วนประมาณ 60% ขณะที่เดลิเวอรีอยู่ที่ 40% แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของช่องทางจำหน่ายที่เติบโตไปพร้อมกับธุรกิจ
ประเด็นนี้สะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาผลิตภัณฑ์สำหรับธุรกิจร้านอาหารไม่ควรพิจารณาเฉพาะคุณภาพเมื่อออกจากครัว แต่ต้องออกแบบให้สอดคล้องกับรูปแบบการจำหน่ายและวิธีที่ลูกค้าจะได้รับสินค้า เพราะต่อให้อาหารมีรสชาติดีเพียงใด หากคุณภาพลดลงระหว่างการจัดส่ง ก็อาจส่งผลต่อความพึงพอใจและโอกาสในการกลับมาซื้อซ้ำได้
ใช้วิดีโอสั้นดึงลูกค้าใหม่ รักษาคุณภาพเพื่อสร้างยอดซื้อซ้ำ
แม้จะพัฒนาผลิตภัณฑ์จนพร้อมจำหน่ายแล้ว แต่สำหรับร้านอาหารที่เพิ่งเข้าสู่ตลาด ความท้าทายถัดมาคือการทำให้ผู้บริโภครู้จักและตัดสินใจทดลองซื้อ โดยเฉพาะเมื่อ Ronin Pizza ต้องแข่งขันกับแบรนด์พิซซ่าที่มีฐานลูกค้าและการรับรู้ในตลาดอยู่ก่อนแล้ว
คุณท็อปเล่าว่า ในช่วงเริ่มต้นธุรกิจ เป็นจังหวะที่คอนเทนต์วิดีโอสั้นและการตลาดผ่านอินฟลูเอนเซอร์กำลังได้รับความนิยมมากขึ้น ทีมจึงเลือกใช้ช่องทางดังกล่าวในการเข้าถึงกลุ่มลูกค้าใหม่ ทั้งการผลิตวิดีโอสั้นเพื่อแนะนำสินค้า การร่วมงานกับครีเอเตอร์ และการทำกิจกรรมทางการตลาดร่วมกัน โดยอาศัยความคุ้นเคยกับโซเชียลมีเดียของคุณท็อปมาช่วยในการสร้างการรับรู้ให้แบรนด์
สำหรับ Ronin Pizza การตลาดไม่ได้จบลงที่การดึงดูดลูกค้าใหม่ แต่ยังต้องสร้างเหตุผลให้ลูกค้ากลับมาใช้บริการอีกครั้ง ทีมจึงให้ความสำคัญกับคุณภาพสินค้าและประสบการณ์ที่ดี เพื่อเปลี่ยนผู้ทดลองซื้อให้กลายเป็นลูกค้าประจำ
“เราพยายามสร้างเครือข่ายของเราให้แน่นหนา เพื่อดึงกลุ่มลูกค้าใหม่เข้ามา แล้วทำให้กลายเป็นลูกค้าประจำในที่สุด” คุณท็อปอธิบาย
วิธีคิดนี้สอดคล้องกับการบริหารเส้นทางของลูกค้า (Customer Journey) ตั้งแต่การสร้างการรับรู้ การกระตุ้นให้ทดลองซื้อ ไปจนถึงการรักษาลูกค้าเดิม โดย Ronin Pizza ใช้คอนเทนต์และอินฟลูเอนเซอร์เป็นช่องทางเข้าถึงผู้บริโภค ขณะที่คุณภาพผลิตภัณฑ์เป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างโอกาสให้เกิดการซื้อซ้ำ
อีกประเด็นที่น่าสนใจคือการรักษาความสัมพันธ์กับครีเอเตอร์ที่เคยร่วมงานกันตั้งแต่ช่วงแรก แม้รูปแบบและการแข่งขันในตลาดอินฟลูเอนเซอร์จะเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา แต่ทีมยังคงติดต่อและทำงานร่วมกับเครือข่ายเดิมบางส่วน ซึ่งสะท้อนการมองความสัมพันธ์กับผู้ร่วมงานด้านการตลาดในระยะยาว มากกว่าการจ้างผลิตคอนเทนต์เป็นครั้งคราวเท่านั้น
Economies of Scale ลดต้นทุนไม่ลดคุณภาพ
ยอดขายที่เติบโตขึ้นนำมาซึ่งโจทย์สำคัญด้านการบริหารต้นทุน โดยเฉพาะธุรกิจที่ต้องการนำเสนอพิซซ่าคุณภาพดีในราคาที่เข้าถึงได้ การวางโครงสร้างต้นทุนให้เหมาะสมจึงเป็นปัจจัยสำคัญต่อการรักษาคุณภาพและความสามารถในการทำกำไร
“ในช่วงแรกเรามีต้นทุนวัตถุดิบค่อนข้างสูง เพราะตั้งใจเลือกใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพใกล้เคียงกับที่ใช้ในธุรกิจกลุ่มพรีเมียม” คุณท็อปเสริม
จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นเมื่อธุรกิจเริ่มขยายตัวและมีปริมาณการสั่งซื้อวัตถุดิบมากขึ้น ทำให้สามารถเจรจากับซัปพลายเออร์และโรงงานผู้ผลิตได้โดยตรง รวมถึงมีโอกาสเข้าถึงแหล่งจัดหาวัตถุดิบต้นทาง ซึ่งช่วยให้บริหารราคาซื้อได้เหมาะสมขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนไปใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพต่ำลง
แนวทางดังกล่าวสอดคล้องกับหลักการประหยัดต่อขนาด (Economies of Scale) ซึ่งช่วยให้ธุรกิจใช้ประโยชน์จากปริมาณการสั่งซื้อที่เพิ่มขึ้นในการเจรจาต้นทุนต่อหน่วย หากสามารถรวบรวมความต้องการจากหลายสาขาเพื่อวางแผนจัดซื้อได้อย่างเหมาะสม ก็จะมีโอกาสเพิ่มประสิทธิภาพด้านต้นทุนมากกว่าการจัดซื้อในปริมาณน้อยแยกกัน
อย่างไรก็ตาม การมีปริมาณการสั่งซื้อเพิ่มขึ้นไม่ได้หมายความว่าต้นทุนจะลดลงเสมอไป เพราะธุรกิจยังต้องบริหารปริมาณวัตถุดิบให้สอดคล้องกับยอดขาย เพื่อหลีกเลี่ยงต้นทุนการเก็บรักษาและความสูญเสียจากวัตถุดิบสดที่มีอายุการเก็บรักษาจำกัด
สำหรับ Ronin Pizza การบริหารต้นทุนจึงเป็นการใช้ขนาดธุรกิจที่เพิ่มขึ้นมาสร้างความสามารถในการต่อรอง เพื่อรักษาสมดุลระหว่างคุณภาพสินค้า ราคาจำหน่าย และความสามารถในการทำกำไร
อีกด้านหนึ่ง ทีมยังไม่ได้ให้ความสำคัญกับการแข่งขันด้วยโปรโมชันลดราคามากนัก เนื่องจากต้องคำนึงถึงอัตรากำไรของอาหารแต่ละรายการ โดยมีแนวทางพัฒนาเมนูพิเศษที่เหมาะกับรูปแบบการให้บริการของแต่ละสาขา เพื่อเพิ่มทางเลือกให้ลูกค้าโดยไม่จำเป็นต้องใช้การลดราคาเป็นเครื่องมือหลักในการกระตุ้นยอดขาย
วางมาตรฐานหลังบ้าน ให้ทุกสาขาทำงานได้เหมือนกัน
การขยายสาขาทำให้ Ronin Pizza ต้องยกระดับระบบบริหารจัดการ โดยเฉพาะการควบคุมมาตรฐานอาหารให้มีคุณภาพสม่ำเสมอในทุกสาขา เพื่อลดความแตกต่างที่อาจเกิดขึ้นจากทักษะของพนักงานแต่ละคน
ด้วยประสบการณ์จากการทำงานในโรงแรม คุณท็อปมีพื้นฐานด้านการกำหนดขั้นตอนการปฏิบัติงานและการควบคุมคุณภาพอาหารอยู่แล้ว จึงนำแนวคิดเหล่านี้มาประยุกต์ใช้กับ Ronin Pizza โดยมุ่งสร้างกระบวนการทำงานที่เป็นมาตรฐาน เพื่อให้พนักงานสามารถปฏิบัติงานตามมาตรฐานเดียวกันได้ แม้ธุรกิจจะมีจำนวนสาขาและพนักงานเพิ่มขึ้น
ตัวอย่างแนวทางที่นำมาใช้ คือการใช้เครื่องจักรช่วยในกระบวนการเตรียมแป้ง เพื่อลดความแตกต่างที่อาจเกิดขึ้นจากการทำงานด้วยแรงงานคน ควบคู่กับการจัดพื้นที่ทำงานให้พนักงานสามารถปฏิบัติงานได้สะดวกขึ้น นอกจากนี้ ทีมยังมีการนำเทคโนโลยีเข้ามาสนับสนุนการดำเนินงาน เช่น การใช้ AI ช่วยในกระบวนการตรวจสอบ รวมถึงระบบบริหารจัดการเวลาการทำงาน เพื่อเพิ่มความสะดวกในการควบคุมการดำเนินงานภายในร้าน
แนวทางดังกล่าวสอดคล้องกับการสร้างมาตรฐานกระบวนการทำงาน (Process Standardization) ซึ่งมีความสำคัญต่อธุรกิจที่ต้องการขยายสาขา เพราะช่วยให้การถ่ายทอดวิธีทำงานไม่จำเป็นต้องอาศัยประสบการณ์เฉพาะตัวของพนักงานแต่ละคน แต่สามารถกำหนดเป็นขั้นตอนที่เรียนรู้และนำไปปฏิบัติตามได้
อีกประเด็นที่น่าสนใจคือมุมมองของคุณท็อปต่อการถ่ายทอดสูตรอาหารให้พนักงาน โดยเขาไม่ได้มองว่าการจำกัดการเข้าถึงสูตรอาหารไว้กับคนเพียงไม่กี่คนเป็นวิธีรักษาความได้เปรียบของธุรกิจเสมอไป เพราะหากมีเพียงผู้บริหารหรือพนักงานบางคนที่สามารถทำอาหารได้ตามสูตร การเพิ่มกำลังผลิตหรือขยายสาขาก็อาจติดข้อจำกัดจากการพึ่งพาบุคคลเหล่านั้น
“หากเราไม่ถ่ายทอดสูตรอาหารและองค์ความรู้ให้พนักงาน ก็อาจกลายเป็นข้อจำกัดที่ทำให้ธุรกิจเติบโตต่อไปได้ยาก”
ด้วยเหตุนี้ Ronin Pizza จึงให้ความสำคัญกับการถ่ายทอดองค์ความรู้ที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงาน เพื่อให้พนักงานสามารถรับผิดชอบกระบวนการผลิตได้ด้วยตนเอง ขณะที่ความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจยังประกอบด้วยปัจจัยอื่น ทั้งการบริหารการเงิน การจัดการต้นทุน การควบคุมการดำเนินงาน และการดูแลบุคลากร ซึ่งต้องอาศัยความเชี่ยวชาญหลายด้านทำงานร่วมกัน
แนวทางนี้ช่วยลดปัญหาคอขวดในการดำเนินงาน (Operational Bottleneck) ที่อาจเกิดขึ้นเมื่อการตัดสินใจหรือกระบวนการสำคัญต้องรอผู้บริหารเพียงไม่กี่คน เพราะยิ่งธุรกิจมีหลายสาขา ความสามารถในการกระจายความรับผิดชอบและรักษามาตรฐานการทำงานก็ยิ่งมีความสำคัญ
ดูแลพนักงานให้เหมือนดูแลลูกค้า
นอกจากการวางระบบการทำงานแล้ว อีกองค์ประกอบที่คุณท็อปให้ความสำคัญคือการบริหารบุคลากร โดยปัจจุบัน Ronin Pizza มีพนักงานมากกว่า 100 คน ซึ่งการดูแลทีมงานจำนวนดังกล่าวจำเป็นต้องอาศัยแนวทางบริหารที่ชัดเจน ทั้งด้านการพัฒนาทักษะ การประเมินผล และการดูแลคุณภาพชีวิตของพนักงาน
คุณท็อปเล่าว่า เขาไม่ได้มองพนักงานเป็นเพียงผู้ปฏิบัติงาน แต่เปรียบเสมือนลูกค้าอีกกลุ่มหนึ่งที่ธุรกิจต้องให้ความสำคัญ เพราะหากองค์กรต้องการให้พนักงานดูแลลูกค้าได้ดี ก็จำเป็นต้องสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการทำงานและเปิดโอกาสให้พนักงานพัฒนาความสามารถของตนเองด้วย
“ผมมองว่าพนักงานก็เป็นเหมือนลูกค้าอีกกลุ่มหนึ่งของเรา ที่เราต้องให้ความสำคัญและดูแลอย่างดีเช่นเดียวกัน” คุณท็อปกล่าว
นอกจากนี้ Ronin Pizza ยังมีทั้งการจัดอบรมภายในองค์กรและการจ้างผู้เชี่ยวชาญจากภายนอกเข้ามาช่วยพัฒนาทักษะของพนักงาน รวมถึงมีการกำหนดตัวชี้วัดและประเมินผลการทำงาน เพื่อให้ทีมงานสามารถติดตามพัฒนาการของตนเองและปรับปรุงประสิทธิภาพในการทำงานได้อย่างต่อเนื่อง
ขณะเดียวกัน คุณท็อปยังให้ความสำคัญกับการจัดการภาระงาน โดยพยายามไม่ให้พนักงานต้องทำงานภายใต้ความเครียดมากเกินไป และควรมีเวลาสำหรับการดูแลตนเองและครอบครัว ซึ่งเป็นแนวคิดที่เขานำมาประยุกต์ใช้จากประสบการณ์การบริหารงานในธุรกิจโรงแรม
แนวทางนี้เชื่อมโยงกับการบริหารประสบการณ์พนักงาน (Employee Experience) ที่มองว่าคุณภาพของการทำงานไม่ได้ขึ้นอยู่กับทักษะหรือความสามารถเพียงอย่างเดียว แต่ยังเกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อม โอกาสในการเรียนรู้ และความเป็นอยู่ของบุคลากรด้วย
สำหรับธุรกิจร้านอาหารที่ต้องอาศัยพนักงานทั้งในส่วนครัวและการบริการ การลงทุนพัฒนาคนจึงมีความสำคัญต่อการดำเนินธุรกิจ เพราะช่วยเพิ่มความพร้อมของทีมงานในการรับผิดชอบงานที่ซับซ้อนขึ้น และเปิดโอกาสให้องค์กรสามารถพัฒนาบุคลากรเพื่อรองรับตำแหน่งงานหรือความรับผิดชอบใหม่ ๆ เมื่อธุรกิจขยายตัว
เปิดรับพันธมิตรใหม่ แต่ไม่เร่งเติบโตเกินความพร้อม
การเติบโตของ Ronin Pizza เริ่มดึงดูดความสนใจจากบริษัทและนักลงทุนหลายรายที่มองเห็นโอกาสในการร่วมธุรกิจ เปิดทางให้ทีมผู้ก่อตั้งได้พิจารณาความร่วมมือรูปแบบใหม่ ๆ นอกเหนือจากการขยายกิจการด้วยเงินทุนของตนเอง
ทั้งนี้ ทีมไม่ได้มองว่าการได้รับข้อเสนอจากนักลงทุนจะต้องนำไปสู่การตกลงร่วมธุรกิจเสมอไป เพราะยังมีแนวทางอื่นที่กำลังพิจารณาอยู่ รวมถึงโอกาสในการลงทุนในธุรกิจอื่น หากพบโอกาสที่เหมาะสมกับทิศทางการเติบโตของบริษัท
นอกเหนือจากการพิจารณาความร่วมมือด้านเงินทุน คุณท็อปยังให้ความสำคัญกับประโยชน์ที่ได้รับจากการพูดคุยกับผู้บริหารของบริษัทขนาดใหญ่ แม้การพบกันจะไม่ได้จบลงด้วยข้อตกลงทางธุรกิจ เพราะเป็นโอกาสให้ทีมได้เรียนรู้มุมมองและแนวทางบริหารจากผู้ที่มีประสบการณ์แตกต่างกัน
“สำหรับผม สิ่งสำคัญของการพูดคุยกับพันธมิตรทางธุรกิจ คือการที่ทั้งสองฝ่ายได้แลกเปลี่ยนความรู้และมุมมองซึ่งกันและกัน”
แนวคิดนี้สะท้อนการมองพันธมิตรเชิงกลยุทธ์ (Strategic Partnership) ในฐานะแหล่งความรู้และโอกาสในการพัฒนาองค์กร ไม่ใช่เพียงช่องทางเข้าถึงเงินทุนเพิ่มเติม เพราะการเติบโตของ SME อาจต้องอาศัยทั้งประสบการณ์ด้านการบริหาร เครือข่ายทางธุรกิจ และความเชี่ยวชาญที่ผู้ประกอบการยังไม่มีอยู่ภายในองค์กร
สำหรับแผนการเติบโตในปี 2570 Ronin Pizza ตั้งเป้าเพิ่มรายได้เป็น 2 เท่าจากระดับปัจจุบัน โดยไม่ได้มุ่งขยายจำนวนสาขาในสัดส่วนเดียวกัน แต่ให้ความสำคัญกับการเปิดสาขาขนาดใหญ่ที่รองรับลูกค้านั่งรับประทานภายในร้านมากขึ้น ควบคู่กับการพัฒนาระบบบริหารจัดการและเสริมทีมผู้บริหารที่มีประสบการณ์จากองค์กรขนาดใหญ่ เพื่อเพิ่มศักยภาพในการดำเนินธุรกิจ
เริ่มธุรกิจให้เล็ก พร้อมบริหารเงินทุนก่อนขยายกิจการ
สำหรับผู้ประกอบการที่กำลังคิดเริ่มต้นธุรกิจของตัวเอง คุณท็อปมองว่าหนึ่งในเรื่องที่ต้องให้ความสำคัญคือการบริหารความเสี่ยงด้านเงินลงทุน เพราะแม้จะมีแนวคิดทางธุรกิจที่น่าสนใจ แต่หากไม่สามารถจัดสรรเงินทุนได้อย่างเหมาะสม ก็อาจทำให้ธุรกิจเผชิญข้อจำกัดทางการเงินตั้งแต่ช่วงเริ่มต้น
ในมุมของคุณท็อป ผู้ประกอบการจำเป็นต้องมีความรู้ความเข้าใจในธุรกิจที่ต้องการทำอย่างถ่องแท้ ควบคู่กับการให้ความสำคัญกับผลตอบแทนจากเงินทุน (Return on Capital) เพื่อให้เงินทุกบาทที่ลงทุนไปสามารถสร้างคุณค่าและผลตอบแทนที่เหมาะสม โดยไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นด้วยเงินลงทุนจำนวนมากเสมอไป
“เราไม่จำเป็นต้องลงทุนทั้งหมดในครั้งเดียว แต่สามารถทยอยลงทุนตามระยะการพัฒนาธุรกิจ เพื่อทดลองและเรียนรู้ก่อนขยายธุรกิจต่อไป”
การลงทุนแบบเป็นระยะ (Phased Investment) ช่วยให้ผู้ประกอบการสามารถประเมินความเป็นไปได้ของธุรกิจจากผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นจริง และนำข้อมูลที่ได้มาประกอบการตัดสินใจว่าจะเดินหน้าลงทุนเพิ่มเติม ปรับเปลี่ยนแนวทาง หรือชะลอโครงการก่อนเกิดภาระทางการเงินมากเกินไป
ประสบการณ์ของ Ronin Pizza เองก็สะท้อนแนวคิดนี้ เพราะในช่วงแรกธุรกิจเริ่มต้นจากพื้นที่ขนาดเล็กที่มีค่าเช่าประมาณ 15,000 บาทต่อเดือน ขณะที่คุณท็อปมีเงินเดือนประมาณ 20,000 บาท ก่อนที่กิจการจะค่อย ๆ เติบโตและพัฒนารูปแบบการดำเนินงานให้มีขนาดใหญ่ขึ้นในเวลาต่อมา
จุดที่น่าสนใจจึงไม่ใช่เพียงการใช้เงินลงทุนให้น้อยที่สุด แต่เป็นการกำหนดขนาดการลงทุนให้เหมาะกับความพร้อมของธุรกิจในแต่ละช่วง โดยเฉพาะสำหรับ SME ที่มีเงินทุนจำกัด การทดลองในขนาดที่สามารถบริหารความเสี่ยงได้ จะช่วยให้มีโอกาสปรับปรุงแนวทางดำเนินงานก่อนตัดสินใจขยายกิจการ
ขณะเดียวกัน คุณท็อปยังมองว่าผู้ประกอบการไม่จำเป็นต้องมีความเชี่ยวชาญครบทุกด้านด้วยตัวเอง หากมีความรู้ด้านผลิตภัณฑ์แต่ยังขาดทักษะการบริหารเงินทุน หรือมีความเชี่ยวชาญด้านการลงทุนแต่ไม่ถนัดการดำเนินงาน ก็ควรพิจารณาหาพันธมิตรที่มีความสามารถเข้ามาเติมเต็ม เพื่อให้การตัดสินใจทางธุรกิจครอบคลุมทั้งด้านการเงินและการปฏิบัติงาน
“เราอยากทำอะไรที่แตกต่างจากคนอื่น และต้องมีความกล้าที่จะลงมือทำในสิ่งที่ตัวเองตั้งใจ”
หากมองย้อนกลับไป เส้นทางของ Ronin Pizza สะท้อนให้เห็นว่าความกล้าในการทำธุรกิจไม่ได้หมายถึงการตัดสินใจลงทุนหรือขยายกิจการให้รวดเร็วที่สุดเสมอไป แต่ยังรวมถึงการกล้าทดลองแนวทางใหม่ ยอมรับว่าบางเรื่องต้องเริ่มต้นเรียนรู้ตั้งแต่ศูนย์ และพร้อมปรับเปลี่ยนวิธีดำเนินงานเมื่อพบว่าธุรกิจมีโจทย์ที่แตกต่างจากเดิม
ทีมผู้ก่อตั้งไม่ได้ยึดติดกับความสำเร็จจากวิธีใดวิธีหนึ่ง แต่เลือกพิจารณาว่าในแต่ละช่วง ธุรกิจจำเป็นต้องพัฒนาความสามารถด้านใดเพิ่มเติม เพื่อให้ก้าวต่อไปได้อย่างมั่นคง ซึ่งเป็นคุณสมบัติสำคัญขององค์กรที่ต้องการเติบโตท่ามกลางการแข่งขันและพฤติกรรมผู้บริโภคที่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ
สำหรับ SME กรณีของ Ronin Pizza จึงชวนให้กลับมาพิจารณาว่า นอกเหนือจากเป้าหมายด้านยอดขายหรือการขยายกิจการแล้ว ธุรกิจได้สร้างความสามารถในการเรียนรู้และตัดสินใจจากประสบการณ์จริงมากเพียงใด เพราะความสำเร็จในช่วงหนึ่งอาจไม่ใช่คำตอบสำหรับทุกช่วงของธุรกิจ และสิ่งที่จะช่วยให้กิจการเดินหน้าต่อไปได้ คือความพร้อมที่จะพัฒนาแนวทางใหม่โดยไม่สูญเสียเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ต้น